خرید و فروش امن دامنه؛ چطور گول نخوریم
راهنمای معامله امن دامنه: کلاهبرداری‌های رایج، اینکه چه کسی اول پول می‌دهد، نقش فرد معتمد و اینکه چرا هرگز نباید پیش از شروع انتقال پول بفرستی.
خرید و فروش دامنه یک معامله بین دو نفر است که معمولاً همدیگر را نمی‌شناسند. یکی دامنه دارد، دیگری پول. هر دو می‌ترسند اول حرکت کنند و این ترس بجاست. اینجا قاعده‌های ساده‌ای را می‌گوییم که ریسک را کمتر می‌کند؛ هیچ روشی خطر را کاملاً از بین نمی‌برد.
سل‌یوردامین رایگان است، درگاه پرداخت ندارد، پولی دریافت یا نگه‌داری نمی‌کند، و طرف معامله نیست. هیچ تضمینی برای معامله‌ها نمی‌دهد. مسئولیت بررسی و تصمیم با خود خریدار و فروشنده است. اگر کسی به نام ما از تو پول خواست، کلاهبردار است.
کلاهبرداری‌های رایج
- فروشندهٔ بی‌دامنه. کسی آگهی می‌گذارد یا پیام می‌دهد، ولی دارندهٔ دامنه نیست. پول را می‌گیرد و غیب می‌شود.
- «اول پول، بعد انتقال». فروشنده اصرار دارد تمام مبلغ را قبل از هر اقدامی بفرستی.
- رسید جعلی. خریدار تصویر رسید پرداخت می‌فرستد که واقعاً پول به حساب نیامده. فروشنده کد را می‌دهد و بعد می‌فهمد.
- صفحهٔ جعلی. لینکی که شبیه سایت ثبت‌کننده، بانک یا همین سایت است و رمز یا اطلاعات کارت می‌گیرد.
- میانجی قلابی. کسی خودش را «ضامن» یا «سایت امانی» معرفی می‌کند و می‌خواهد پول را به او بدهید.
- عجلهٔ ساختگی. «همین الان تصمیم بگیر وگرنه فروخته می‌شود.» عجله معمولاً نشانهٔ خطر است.
- دامنهٔ مشکل‌دار. دامنه ممکن است در اختلاف حقوقی باشد، به نام تجاری دیگری شبیه باشد یا نزدیک انقضا باشد.
قاعدهٔ اول: مالکیت را ثابت کنید
خریدار پیش از هر پرداختی باید مطمئن شود طرف مقابل واقعاً دارندهٔ دامنه است:
- آگهی با نشان «مالکیت تأییدشده» یک نشانه است، ولی همه‌چیز نیست. تأیید مالکیت فقط نشان می‌دهد صاحب آگهی هنگام تأیید به تنظیمات فنی دامنه دسترسی داشته است؛ هویت او یا مالکیت قانونی را ثابت نمی‌کند.
- از فروشنده بخواه در تماس تصویری، دامنه را در پنل ایرنیک یا پنل ثبت‌کننده نشانت بدهد.
- فروشنده می‌تواند برای نشان دادن مالکیت، به درخواست خریدار یک تغییر ساده در DNS یا یک فایل موقت انجام دهد.
قاعدهٔ دوم: همه‌چیز را کتبی کنید
حتی یک پیام ساده کافی است، به شرط آنکه این موارد در آن باشد:
- نام کامل دامنه
- مبلغ نهایی به تومان
- روش و زمان پرداخت
- ترتیب کارها (چه کسی اول چه کاری می‌کند)
- اینکه تمدید و هزینه‌های انتقال با کیست
- مهلت انجام کار
اگر مبلغ بالاست، یک قرارداد ساده و امضاشده یا پیام تأییدشده از دو طرف بهتر است.
قاعدهٔ سوم: ترتیب پول و انتقال
مهم‌ترین قاعده: هرگز پیش از شروع واقعی انتقال پول نفرست. یعنی خریدار باید خودش دیده باشد که فروشنده درخواست تغییر دارنده را ثبت کرده یا دامنه را Push کرده است.
چند راه کم‌خطرتر وجود دارد:
۱. مرحله‌ای
اگر مبلغ کم است، می‌توانید این‌طور پیش بروید: فروشنده درخواست انتقال را ثبت می‌کند، خریدار آن را می‌بیند و پول را می‌فرستد، فروشنده کد یا تأیید نهایی را می‌دهد. هر کس قدم کوچکی برمی‌دارد تا اعتماد ساخته شود.
۲. فرد معتمد
برای مبلغ‌های بالا، دو طرف می‌توانند یک فرد معتمد انتخاب کنند که برای هر دو شناخته‌شده و قابل‌اعتماد باشد. خریدار پول را به او می‌دهد، فروشنده انتقال را کامل می‌کند، و بعد از تأیید خریدار پول آزاد می‌شود. این ترتیب را قبل از شروع، کتبی و با رضایت همه بنویسید. سل‌یوردامین این نقش را ندارد و کسی را به‌عنوان میانجی معرفی نمی‌کند.
۳. پرداخت و تأیید رسید
فروشنده باید پرداخت را در حساب بانکی خودش ببیند، نه فقط در تصویری که خریدار می‌فرستد. تصویر رسید ساده جعل می‌شود.
فهرست بررسی خریدار
- دارندهٔ دامنه را بشناس و مالکیت را ببین.
- تاریخ انقضا را بپرس و بررسی کن.
- نام تجاری و جست‌وجوی نام را چک کن.
- شناسهٔ ایرنیک یا حساب ثبت‌کننده‌ات را آماده کن.
- پول را فقط بعد از دیدن اقدام واقعی بفرست.
- بعد از انتقال، دامنه را در حساب خودت ببین.
فهرست بررسی فروشنده
- پیش از دادن کد یا تأیید نهایی، از رسیدن پول به حسابت مطمئن شو.
- کد انتقال را به کسی غیر از خریدار نده.
- رمز پنل ایرنیک یا ثبت‌کننده را به هیچ‌کس نگو.
- هنگام ارسال کد یا شناسه از کانال ارتباطی مطمئن استفاده کن.
- تا انتقال کامل نشده، آگهی را «فروخته‌شده» نکن.
اگر کسی رفتار مشکوکی کرد
اگر در آگهی یا گفت‌وگو چیز مشکوکی دیدی، پرداخت را متوقف کن. از لینک گزارش در صفحهٔ دامنه استفاده کن تا آگهی بررسی شود؛ ما می‌توانیم آگهی‌های سوءاستفاده‌گر را برداریم، ولی نمی‌توانیم پول از دست‌رفته را برگردانیم. اگر کلاهبرداری انجام شده، از راه‌های قانونی پیگیری کن.